06.12.2018

"Atelier des Lumières" w Paryż

                   

                       Nietypowa wystawa « Atelier des Lumières », w XI dzielnicy Paryża, cieszy się od kilku miesięcy dużym zainteresowaniem, codziennie ustawia się niekończąca kolejka osób zainteresowanych ekspozycją.  




























Na powierzchni 3300 m2, w ogromnej  hali, w byłej odlewni wybudowanej w 1835 r na ścianach i na  podłodze, wyświetlane  są obrazy i sceny ze świata  mistrzów związanych z  Secesją. 





Za pomocą 140 rzutników obrazy ożywają, poruszają się w rytm muzyki Wagnera, Malhera, walców Straussa. Dekoracyjne płaszczyzny  powiększonych obrazów wiedeńskich malarzy wibrują, zmienią się w powolnym rytmie, dając wrażenie lekkość i  onirycznej krainy baśni.



Zaprezentowane sa prace Gustawa Klimta, wyselekcjonowano obrazy  z jego złotego okresu: 

« Pocałunek », 
«  Adele Bloch Bauer », 
« Danaê ». 




G. Klimt, główny inicjator  dokonujących się przemian artystycznych  w Wiedniu wraz z innymi artystami założył Stowarzyszenie Secesji Wiedeńskiej. 








To okres  w którym  dekoracyjność przenika do sztuki, dominują  płynne, spirale formy i brak perspektywy.























Wystawa Atelier des Lumières to rodzaj nowoczesnego 
obcowania ze sztuka, gdzie widz « porusza » się w obrazach Gustawa  Klimta, wchodzi w labirynty Fredensreicha Hundertwasser i ekspresyjne portrety Egona Schiele.  




Całość  zorganizowana została  w setna rocznice śmierci przedstawicielami wiedeńskiego modernizmu Gustaw  Klimta i  Egon Schiele. 






U tego pierwszego  odnajdziemy cech impresjonistyczne  i związane z symbolizmem, u drugiego widoczny jest indywidualny styl, inspirowany  w dużej mierze secesją. 








E. Schiele,  artysta wolny od akademickich ograniczeń,  o charakterystycznej ostrej kresce o płaskiej płaszczyźnie, z pewnością  jego prace wzbudzają silne, często sprzeczne emocje, ale nigdy nie pozostają widza obojętnego. 



Na wystawie przedstawione są  również dzieła  Fredensreicha Hundertwassera malarza, grafika  znanego przede wszystkim z realizacji budowlano-architektonicznych, których kompozycja ma wymiary symboliczne, gdzie dominuje brak symetrii, proste linie i regularności. 






W tym roku obchodzimy 90 urodziny tego artysty, którego twórczość uważana jest za kontynuację secesji wiedeńskiej. 








Wciągająca wystawa oferuje oryginalne spojrzenie na Klimta i jego następców poprzez inscenizacje portretów, pejzaży, aktów, kolorów, złoceń, które zrewolucjonizowały malarstwo wiedeńskie końca XIX wieku i podczas następnego stulecia. 





29.12.2017

Marii Skłodowskiej - Curie w Panteonie.

Od 8 listopada do 4 marca 2018 w paryskim Panteonie  możemy obejrzeć wystawę poświecona życiu i dorobkowi naukowemu Marii Skłodowskiej - Curie. 

Panteon


















Z okazji 150- rocznicy urodzin polskiej noblistki zgrupowano ciekawa dokumentację, którą  podzielono na pięć rozdziałów tematycznych.











Można prześledzić  wyjątkowa karierę Marii, dzięki znajdującym się na wystawie bogatym zbiorom archiwalnym, dokumentom z epoki i rzeczom osobistym. 




Maria Skłodowska oddala się całkowicie pracy. 



Za badania nad promieniotwórczością 
została wraz z mężem wyróżniona nagrodą Nobla z fizyki w 1903 r.














Nagła śmierć ukochanego męża.












Romans Marii z żonatym Paulem Langevin wywołał ogromny skandal nie tylko we Francji, ale i w USA, w Szwecji i w Wielkiej Brytanii. Tłum krzyczał pod jej oknami: « Precz z Cudzoziemką ! »





W 1906 r. przejęła po mężu katedrę na Sorbonie, stając się pierwszą kobietą profesorem. 



W 1911 r. otrzymała drugą  nagrodę Nobla tym razem w dziedzinie chemii. Stała się w ten sposób jedyną dwukrotną,  kobietą Noblistką . 





Po wybuchu pierwszej wojny światowej Maria Curii wykonywała zdjęcia rentgenowskie w samochodzie,  jako jedna z pierwszych kobiet uzyskała prawo jazdy.


Z córką Irena Joliot-Curie, która również otrzymała nagrodę Nobla  z chemii w 1935 r. 









Maria Skłodowskiej - Curie zmarła w 1934 r. , została pochowana na cmentarzy w Sceaux. W 1995 r. decyzją prezydenta Francji, Francois  Mitteranda,  przeniesiono uroczyście szczątki Noblistów do Panteonu.
I tym razem   Marii Skłodowskiej - Curie została  pierwsza kobietą, która spoczęła w Panteonie. 





Noblistka znana jest w Polsce jako Marii Skłodowskiej - Curie, a we Francji po prostu jako Maria Curie. 


21.08.2016


Interesujesz się światem mody ?

Muzeum  Des Arts Décoratifs w Paryżu obchodziło trzydziestolecie swojej kolekcji mody. W monumentalnych wnętrzach tego muzeum, w północnym skrzydle Luwru zgrupowano  ponad 300 eksponatów. Wyjątkowość tych wnętrz dodała atrakcyjności wystawie « Fashion Farward ». Była to tylko mała cześć z kolekcji tego muzeum, które liczy ponad 150 tysięcy eksponatów.  W skład kolekcji wchodzą ubiory i akcesoria od XVII wieku do naszych czasów.

Zaprezentowano stroje zaprojektowane przez najwiekszych kreatorów mody francuskiej: Charles-Frederck Worth, Jeanne Lanvin, Coco Chanel, Christian Dior i Ives Saint Laurent. Ten ostatni przedstawił swą pierwszą kolekcję w 1962 r u Christiana Diora, przekroczył konwencje projektując damski smoking. 


Po II wojnie światowej, Christian Dior wstrząsnął  światem swą awangardową klasyką. Otworzył swój dom mody przy prestiżowej avenue Montaigne. Stworzył model kobiecej sylwetki z zaokrąglonymi kształtami z wciętą talią, linię "en 8", nazwaną  
" New look". 

Sylwetka, która zrewolucjonizowała  kody kobiecości i mody. To właśnie on stworzył kostium "bar " symbolizujący wolność i elegancję, zamożność i komfort. 

Wystawa w muzeum Arts Décoratifs przypomniała, że niezbędnym uzupełnieniem toalety eleganckiej kobiety, paryżanki był wachlarz, rękawiczki, parasolka i kapelusik. 

Typowe paryżanki i moda były zawsze bardzo sobie bliskie. Jedna nie istniała bez drugiej. 





To od paryżanki zależało co będą  nosić kobiety  w Nowym Yorku czy w Warszawie, to ona dyktowała co jest ładne, a co brzydkie. Nowy model kapelusza, czy fryzury dawały szansę na całkowita odmianę. Te zmiany stanowiły o sile mody, a reszta kobiet marzyła by posiąść ten szyk paryski, czyli coś czego zdefiniowanie było niemożliwe.




W XIX wieku  za czasów Napoleona III,  Paryż przyciągał setki młodych artystów: malarzy, rzeźbiarzy, muzyków, jak rownież krawców. 
Brytyjski projektant Charles-Frederck Worth po kilku latach współpracy z Domem Mody Gagelin, postanowił otworzyć swoją pracownię na rue de la Paix w 1858 roku. Charles-Frederck Worth wylansował swoje własne kreacje, a zwłaszcza zaproponował zwiewną sylwetkę kobiecą.  
To właśnie on wprowadził oryginalne i przede wszystkim innowacyjne, jak na tamte czasy, techniki handlu. 

Pierwszy prezentował swoje projekty na modelkach, wprowadzał kolekcje sezonowe i pokazy mody. 

Współpracował z domem handlowym Le Bon Marché. Strategia rynkowa i siła przebicia sprawiły, że Charles-Frederck Worth stał się legendą mody. 




W 1906 roku Paul Poiret pozwolił kobietom odetchnąć, uwolnił je od gorsetów. Dzięki fascynacji rosyjskim baletem Diagilewa pojawiły się u niego egzotyczne nakrycia głowy i niezwykle efektownie zdobione suknie. Sam nazywał siebie « królem mody ».  


 Z kolei  Jean Patou wprowadził linię kobiecą w strojach sportowych.  To 
właśnie jemu zawdzięczamy sukienki 
bez rękawów, spódnice do gry w tenisa. 



Paryżanki stały się z czasem symbolem kobiety niezależnej i wolnej, a  Paryż jej światową stolicą mody. 

09.03.2016

Muzeum Rodina w Paryżu.



Myśliciel (1902). Auguste Rodin
W siódmej dzielnicy  Paryża, tuż obok Pałacu Inwalidów, otworzyło wreszcie swoje sale, po trzech latach renowacji, muzeum Rodina. Przez ostatnie 10 lat artysta  żył i tworzył w tym wspaniałym rokokowym pałacyku. Dzięki umowie z rządem francuskim oddano  mu do dożywotniej dyspozycji cały zespół pałacowo-ogrodowy. W zamian artysta przekazał państwu francuskiemu kolekcję swoich dzieł. Kiedy muzeum zostało otwarte, w sierpniu 1919 roku, zdecydowano, iż w Paryżu będą eksponowane rzeźby z marmuru i brązu, a w Meudon rzeźby z gipsu. Ta organizacja przetrwała do dzisiaj.

Do wnętrz uroczego,  XVIII- sto wiecznego pałacu Brion, po remoncie,  zawitała nuta nowoczesnej dekoracji. Sposób prezentacji nasłynniejszych dzieł rzeźbiarza został całkowicie zmieniony. Każda sala ma swoją specyfikę tematyczną i związaną z nią nazwę.
Muzeum Rodina w Paryżu
Zwiedzając muzeum możemy podziwiać wybitne dzieła rzeźbiarza, Mężczyzna ze złamanym nosem (1864), Jan Chrzciciela (1878), Pocałunek. Po  raz pierwszy poświecono kilka sal prywatnej kolekcji Rodina. W nowej część Rodin i Antique i  Rodin w Hôtelu Brion warto zwrócić uwagę na rzeźby antyczne, XIV wieczną rzeźbę Matki Boskiej z dzieciątkiem i na barwny parawan, za którym artysta ustawiał swoje modele. Z prywatnej kolekcji  obrazów XIX -sto wiecznych artystów, na wyróżnienie zasługują, Le père Tanquy (1887) Van Gogha, Belle Ile (1886) Moneta i Femme nue (1880) Renoira. 

L'âge mur (1899). Camille Claudel
W nowej dyspozycji muzeum nie zabrakło prac utalentowanej rzeźbiarki Camille Claudel, słynnej uczennicy i kochanki Rodina. Jej wielka miłość do Rodina zakończyła się załamaniem nerwowym i pobytem w szpitalu psychiatrycznym. Podobnie jak Camille Claudel , artysta zafascynował dużo młodszą od siebie polkę, Zofią Postolską. Przez prawie siedem lat bezgranicznie zakochana Zofia akceptowała jego niezapowiedziane wizyty, dostawała korespondencje którą skrzętnie chowała. 



Mieszczanie z Calais (1884-86) Auguste Rodin
Ogromną atrakcją tego muzeum jest cześć ogrodowa. Oaza spokoju i ciszy w sercu tętniącego miasta. Przechadzając się alejami parku uwagę naszą przyciąga nie tylko bujna roślinność,  ale przede wszystkim dzieła światowej renomy: Wrota piekieł, inspirowane scenami z Boskiej Komedii Dantego, Myśliciel (1902), czy Mieszczanie z Calais (1884-86). W parku można usiąść, odpocząć i napić się kawy w małej plenerowej kawiarence. 
Zachęcam do poznania i odwiedzenia muzeum Rodina w Paryżu. 


20.01.2016

Polska szopka w katedrze Notre-Dame w Paryżu.

Polska szopka w katedrze Notre-Dame w Paryżu, do 2 lutego 2016. 

Krakowska szopka
Każdego roku w Notre-Dame prezentowana jest szopka z innego kraju, w ostatnich latach przybyły one z Sycylii i z Republiki Czeskiej.  Tego roku do katedry zawitała  tradycyjna krakowska szopka, która  imponuje przede wszystkim  swoimi wymiarami 501 cm x 275 cm. 
Przedstawia ona ważniejsze zabytki historyczne  Krakowa i  postacie, znane zwłaszcza  polskim turystom, jak Lajkonik, Wawelski Smok i trębacz z wieży Mariackiej. Całość jest wykonana z zegarmistrzowską precyzją, a specjalne oświetlenie  podkreśla wyjątkowe  bogactwo kolorów. Jej magiczny wygląd przenosi widzów w bajkowy świat. 

Szopka krakowska czerpie wzory z świątyń krakowskich, ich twórcy wybierają pojedyńcze elementy architektoniczne, łącząc je dowolnie wznosząc za każdym razem znane, a jednocześnie nowe konstrukcje. 
Katedra Notre-Dame
Przedstawianie  szopki bożonarodzeniowej wywodzi się 
tradycji chrześciansko-katolickiej.

Początkowo szopki powstawały tylko przy klasztorach, jednak z czasem rozpowszechniły się w całej Europie, a w Polsce tradycja ta kultywowana jest od XIII wieku. 

Dzisiaj podobnie jak opłatek, kolędy i choinka, szopka stanowi nieodłączny element świat Bożego Narodzenia. 

12.11.2015

Anish Kapoor "Dirty Corner"



Znalezione obrazy dla zapytania anish kapoor dirty corner.fr Skończyła się właśnie kontrowersyjna wystawa w Wersalu brytyjskiego artysty Anish Kapoor. Jedno z jego dzieł zatytułowane "Dirty Corner" wystawiane w ogrodach Wersalu, «otagowano» czterokrotnie. Trudno nie zauważyć, że po raz kolejny wystawa organizowana w Wersalu nie znalazła aprobaty wśród turystów, jak i mieszkańców tego burżuazyjnego miasta. 
Tuba ze stali, o długości 60 m, o ewidentnej konotacji seksualnej, została nazwana " le vagin de la reine" czyli " pochwa królowej". Artysta twierdził w swych wywiadach, że to nie on ją tak nazwał. Okazuje się, że jeden z dziennikarzy wymyslił nazwę. Jak widzimy siła mediów sprawiła, że dzieło jest dzisiaj tak przez wszystkich nazywane. 
Znalezione obrazy dla zapytania anish kapoor dirty corner.frPrzypomina nam to historię nazwy impresjonizmu.

02.11.2015

Wieża Montparnasse

Wieża Montparnasse
Wieża Montparnasse : projekt renowacyjny na skale faraonów.
Po 3 latach dyskusji zdecydowano, że konkurs architektoniczny rozpocznie się w 2016 roku. Lifting wieży Montparnasse istniejącej od 1972 roku, kosztować będzie miedzy 550 a 750 milionów euro. Na efekt końcowy będziemy musieli poczekać do 2025 roku. Projekt będzie finansowany przez 280 właścicieli biur, w których mieści się aż 450 przedsiębiorstw.

Image de la prostitution au XIX

Image de la prostitution au XIXMuzeum Orsay prezentuje zaskakującą wystawę "Image de la prostitution au XIX siècle "
To prestiżowe muzeum paryskie proponuje kolekcję poświęconą intymnym scenom z życia codziennego paryskiego światka. 
Wiadomo, że prostytucja od lat fascynowała malarzy, fotografów oraz pisarzy. Edgar Degas, Edouard Manet i Henri de Toulouse- Lautrec pozostawili bogaty obraz wieczornych zabaw, obraz czasami bliższy fantazji niż rzeczywistości. Artyści, stali bywalcy domów publicznych byli najlepszymi widzami tego wyjątkowego środowiska. Wielcy pisarze jak G. Maupassant czy Emil Zola opisują ten świat w swych powieściach; pierwszy w " Domu pani Tellier", a drugi w "Nanie ". Dowiadujemy się, że stolica Francji w pełnym rozwoju industrialnym proponuje " dziewczyny "nie tylko na placu Pigalle ale w całym Paryżu.
Image de la prostitution au XIXZ pewnością, temat wystawy jest "dérangeant" - kontrowersyjny, doskonale opisuje epokę dziewiętnastowiecznego Paryża. Dwie sale ekspozycji są poświęcone wyselekcjonowanym dziełom zabronionym dla publiczności poniżej 18-tego roku życia. Proponują one zdjęcia pornograficzne i filmy z XIX wieku które, już przyciągnęły tysiące widzów. Dyrektor muzeum zdaje sobie sprawę, że będzie krytykowany ale - jak twierdzi- najbardziej zależy mu na odejściu od konwencjonalnych tematów. 

Wystawa w musée d'Orsay od 22.09.2015 do 17.01.2016

24.10.2015

Chagall i muzyka

Chagall i muzykaChagall i muzyka. W  nowo otwartej Filharmonii paryskiej odbywa się wystawa poświęcona M.Chagallowi. Ekspozycja  proponuje 250 oscylujących wokół muzyki dzieł  tego genialnego malarza. Nie wszystkim wiadomo, że M. Chagall był melomanem i od wczesnego dzieciństwa wsłuchiwał się w muzykę Rawela, Mozarta czy innych klasycznych kompozytorów. Na wystawie możemy podziwiać robocze szkice, z których zrodziło się dzieło zdobiące sufit paryskiej Opery. Jego twórczość cechuje pewna lekkość, podsycona przez delikatne, rozmyte kontury. Widzimy pastelowe kolory a chaotycznie ułożone postacie sprawiają wrażenie jakby unoszących się w powietrzu.