Maria Antonina w Conciergerie.

Obraz E. Vigée le Brun

               W paryskiej Conciergerie organizowana jest wystawa pod tytulem   « Maria Antonina: Métamorphoses d’une Image » czyli « Maria Antonina: przemiany wizerunku ».

M. Antonina w Conciergerie

Suknia M. Antoniny

          Tematem wystawy jest ukazanie w jaki sposób  najbardziej znienawidzona królowa Francji stała się prawdziwą ikoną pop kultury.

Zaskakujące fryzury M. Antoniny.

              To właśnie w Conciergerie, nieopodal katedry 

Notre-Dame, w byłym więzieniu, Maria Antonina spędziła ostatnie dni swojego życia. 

Conciergerie na Sekwana

Maria Antonina w wieku czternastu lat wyszła za maż za przyszłego króla Francji, Ludwika XVI. 

Suknia M. Antoniny

Nie od razu przypisywano jej wszystko co najgorsze. Początkowo została przyjęta życzliwie przez lud Paryża,  jednak z czasem relacja ta uległa diametralnej zmianie. 

Pantofelek M. Antoniny.

Pierwsza cześć  wystawy podkreśla   różne wizerunki monarchii francuskiej, miedzy innymi królowa ukazana jest jako ofiara terroru: 

odnajdziemy listy, rysunki i karykatury z epoki.

Obraz A. Kucharskiego

Druga cześć poświecona jest współczesnemu spojrzeniu na Marie Antonine. 

F. Botero

To w tej części widzimy królową  Francji  jako ikonę pop kultury,

która  zainspirowała   współczesnych kreatorów mody:  Johna Galliano i Vivienne Westwood, 

M. Antonina w filmach.

reżyserów filmowych: 

Sofię Coppolę czy znanych znanych artystów.

      Ukazana jest jako symbol kobiety wolnej, chcącej  narzucić nowe trendy mody,  a jednocześnie probującej wyzwolić się z ograniczających ja więzów monarchii francuskiej.

John Galliano

Maria Antonina nie przestaje fascynować. 

"Atelier des Lumières" w Paryż

                   

                       Nietypowa wystawa « Atelier des Lumières », w XI dzielnicy Paryża, cieszy się od kilku miesięcy dużym zainteresowaniem, codziennie ustawia się niekończąca kolejka osób zainteresowanych ekspozycją.  

Na powierzchni 3300 m2, w ogromnej  hali, w byłej odlewni wybudowanej w 1835 r na ścianach i na  podłodze, wyświetlane  są obrazy i sceny ze świata  mistrzów związanych z  Secesją. 

Za pomocą 140 rzutników obrazy ożywają, poruszają się w rytm muzyki Wagnera, Malhera, walców Straussa. Dekoracyjne płaszczyzny  powiększonych obrazów wiedeńskich malarzy wibrują, zmienią się w powolnym rytmie, dając wrażenie lekkość i  onirycznej krainy baśni.

Zaprezentowane sa prace Gustawa Klimta, wyselekcjonowano obrazy  z jego złotego okresu: 

« Pocałunek », 

«  Adele Bloch Bauer », 

« Danaê ». 

G. Klimt, główny inicjator  dokonujących się przemian artystycznych  w Wiedniu wraz z innymi artystami założył Stowarzyszenie Secesji Wiedeńskiej. 








To okres  w którym  dekoracyjność przenika do sztuki, dominują  płynne, spirale formy i brak perspektywy.

Wystawa Atelier des Lumières to rodzaj nowoczesnego 
obcowania ze sztuka, gdzie widz « porusza » się w obrazach Gustawa  Klimta, wchodzi w labirynty Fredensreicha Hundertwasser i ekspresyjne portrety Egona Schiele.  

Całość  zorganizowana została  w setna rocznice śmierci przedstawicielami wiedeńskiego modernizmu Gustaw  Klimta i  Egon Schiele. 

U tego pierwszego  odnajdziemy cech impresjonistyczne  i związane z symbolizmem, u drugiego widoczny jest indywidualny styl, inspirowany  w dużej mierze secesją. 

E. Schiele,  artysta wolny od akademickich ograniczeń,  o charakterystycznej ostrej kresce o płaskiej płaszczyźnie, z pewnością  jego prace wzbudzają silne, często sprzeczne emocje, ale nigdy nie pozostają widza obojętnego. 

Na wystawie przedstawione są  również dzieła  Fredensreicha Hundertwassera malarza, grafika  znanego przede wszystkim z realizacji budowlano-architektonicznych, których kompozycja ma wymiary symboliczne, gdzie dominuje brak symetrii, proste linie i regularności. 

W tym roku obchodzimy 90 urodziny tego artysty, którego twórczość uważana jest za kontynuację secesji wiedeńskiej. 

Wciągająca wystawa oferuje oryginalne spojrzenie na Klimta i jego następców poprzez inscenizacje portretów, pejzaży, aktów, kolorów, złoceń, które zrewolucjonizowały malarstwo wiedeńskie końca XIX wieku i podczas następnego stulecia. 

Marii Skłodowskiej - Curie w Panteonie.

Od 8 listopada do 4 marca 2018 w paryskim Panteonie  możemy obejrzeć wystawę poświecona życiu i dorobkowi naukowemu Marii Skłodowskiej - Curie. 

Panteon

Z okazji 150- rocznicy urodzin polskiej noblistki zgrupowano ciekawa dokumentację, którą  podzielono na pięć rozdziałów tematycznych.

Można prześledzić  wyjątkowa karierę Marii, dzięki znajdującym się na wystawie bogatym zbiorom archiwalnym, dokumentom z epoki i rzeczom osobistym. 

Maria Skłodowska oddala się całkowicie pracy. 

Za badania nad promieniotwórczością 

została wraz z mężem wyróżniona nagrodą Nobla z fizyki w 1903 r.

Nagła śmierć ukochanego męża.

Romans Marii z żonatym Paulem Langevin wywołał ogromny skandal nie tylko we Francji, ale i w USA, w Szwecji i w Wielkiej Brytanii. Tłum krzyczał pod jej oknami: « Precz z Cudzoziemką ! »

W 1906 r. przejęła po mężu katedrę na Sorbonie, stając się pierwszą kobietą profesorem. 

W 1911 r. otrzymała drugą  nagrodę Nobla tym razem w dziedzinie chemii. Stała się w ten sposób jedyną dwukrotną,  kobietą Noblistką . 

Po wybuchu pierwszej wojny światowej Maria Curii wykonywała zdjęcia rentgenowskie w samochodzie,  jako jedna z pierwszych kobiet uzyskała prawo jazdy.

Z córką Irena Joliot-Curie, która również otrzymała nagrodę Nobla  z chemii w 1935 r. 

Maria Skłodowskiej - Curie zmarła w 1934 r. , została pochowana na cmentarzy w Sceaux. W 1995 r. decyzją prezydenta Francji, Francois  Mitteranda,  przeniesiono uroczyście szczątki Noblistów do Panteonu.

I tym razem   Marii Skłodowskiej - Curie została  pierwsza kobietą, która spoczęła w Panteonie. 

Noblistka znana jest w Polsce jako Marii Skłodowskiej - Curie, a we Francji po prostu jako Maria Curie. 

Interesujesz się światem mody ?

Muzeum  Des Arts Décoratifs w Paryżu obchodziło trzydziestolecie swojej kolekcji mody. W monumentalnych wnętrzach tego muzeum, w północnym skrzydle Luwru zgrupowano  ponad 300 eksponatów. Wyjątkowość tych wnętrz dodała atrakcyjności wystawie « Fashion Farward ». Była to tylko mała cześć z kolekcji tego muzeum, które liczy ponad 150 tysięcy eksponatów.  W skład kolekcji wchodzą ubiory i akcesoria od XVII wieku do naszych czasów.

Zaprezentowano stroje zaprojektowane przez najwiekszych kreatorów mody francuskiej: Charles-Frederck Worth, Jeanne Lanvin, Coco Chanel, Christian Dior i Ives Saint Laurent. Ten ostatni przedstawił swą pierwszą kolekcję w 1962 r u Christiana Diora, przekroczył konwencje projektując damski smoking. 

Po II wojnie światowej, Christian Dior wstrząsnął  światem swą awangardową klasyką. Otworzył swój dom mody przy prestiżowej avenue Montaigne. Stworzył model kobiecej sylwetki z zaokrąglonymi kształtami z wciętą talią, linię "en 8", nazwaną  

" New look". 

Sylwetka, która zrewolucjonizowała  kody kobiecości i mody. To właśnie on stworzył kostium "bar " symbolizujący wolność i elegancję, zamożność i komfort. 

Wystawa w muzeum Arts Décoratifs przypomniała, że niezbędnym uzupełnieniem toalety eleganckiej kobiety, paryżanki był wachlarz, rękawiczki, parasolka i kapelusik. 

Typowe paryżanki i moda były zawsze bardzo sobie bliskie. Jedna nie istniała bez drugiej. 

To od paryżanki zależało co będą  nosić kobiety  w Nowym Yorku czy w Warszawie, to ona dyktowała co jest ładne, a co brzydkie. Nowy model kapelusza, czy fryzury dawały szansę na całkowita odmianę. Te zmiany stanowiły o sile mody, a reszta kobiet marzyła by posiąść ten szyk paryski, czyli coś czego zdefiniowanie było niemożliwe.

W XIX wieku  za czasów Napoleona III,  Paryż przyciągał setki młodych artystów: malarzy, rzeźbiarzy, muzyków, jak rownież krawców. 

Brytyjski projektant Charles-Frederck Worth po kilku latach współpracy z Domem Mody Gagelin, postanowił otworzyć swoją pracownię na rue de la Paix w 1858 roku. Charles-Frederck Worth wylansował swoje własne kreacje, a zwłaszcza zaproponował zwiewną sylwetkę kobiecą.  

To właśnie on wprowadził oryginalne i przede wszystkim innowacyjne, jak na tamte czasy, techniki handlu. 

Pierwszy prezentował swoje projekty na modelkach, wprowadzał kolekcje sezonowe i pokazy mody. 

Współpracował z domem handlowym Le Bon Marché. Strategia rynkowa i siła przebicia sprawiły, że Charles-Frederck Worth stał się legendą mody. 

W 1906 roku Paul Poiret pozwolił kobietom odetchnąć, uwolnił je od gorsetów. Dzięki fascynacji rosyjskim baletem Diagilewa pojawiły się u niego egzotyczne nakrycia głowy i niezwykle efektownie zdobione suknie. Sam nazywał siebie « królem mody ».  

 Z kolei  Jean Patou wprowadził linię kobiecą w strojach sportowych.  To 

właśnie jemu zawdzięczamy sukienki 

bez rękawów, spódnice do gry w tenisa. 

Paryżanki stały się z czasem symbolem kobiety niezależnej i wolnej, a  Paryż jej światową stolicą mody.